Sittichoke Don't Like

บล็อกพังเป็นไรวะ จะย่อรูปให้มันเท่าเห็บหมาอ่ะ

เสียงเพลงในหมู่บ้านของผมร้องลั่นไปทั่วพื้นที่ในสมองของผม

 

ผมที่ปวดฟันงอกเป็นหวัดป่วยอยู่จำเป็นต้องลุกออกมาดูทีวี Count Down เช่นเคยเหมือนปีที่แล้วต่างกันนิดหน่อยตรงที่ไม่ได้โทรหาใคร

 

แต่มีคนโทรมาชวนไปเที่ยว

 

แล้วผมก็ไม่ได้ไปอยู่ รู้สึกเสียดายแค่แป้บเดียวก็นั่งทำใจดูคอนเสิร์ตปาล์มมี่ไป

 

ไม่ทันไรข่าวร้ายก็มาถึงแมนฯยูไนเต็ดแพ้แบล๊คเบิร์นคาบ้าน 2-3

 

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร แค่เกมส์กีฬาไม่รู้จะซีเรียสไรกับมัน ทันทีที่ผมได้เห็นข่าวร้ายนั้นผมก็เลิกคิดเรื่องฟุตบอลไปแล้วเก้าชั่วโมงสี่สิบนาที

 

จนตอนนี้เวลาอีกนิดเดียวจะหกโมงตรงเป็นเวลาที่ผมเริ่มจะหายป่วยแล้ว

 

จะเลิกเล่นเกมส์ฟุตบอลไปสักห้าวินาที

 

แล้วเปิดไฟล์

 

แก้แค้นแบล๊คเบิร์นสักสิบประตู

 

ปล.ปีใหม่แล้วตัวกูยังเป็นของฟุตบอลครับ

เห็นหัวเรื่องของผมแล้วไม่ต้องไปแปลกใจอะไร

 

ผมเล่น FIFA 12 ตั้งแต่เก้าโมงถึงตีสาม เสาร์อาทิตย์เช้าจรดเย็น

 

ปิดเทอมไม่ต้องพูดถึง

 

ผมเล่นอยู่เกมส์เดียว

 

 

เกมส์อื่นที่โหลดมาตั้งมากมายไม่ได้ใส่ใจกับมันเลย ผมสนใจแต่เกมส์ซ้ำๆซาก แม้แต่น้องชายผมเวลาเห็นเล่น FIFA 12 ยังต้องเบือนหน้าหนี

 

เพื่อนหลายๆคนก็ไม่ได้สนใจเรื่องฟุตบอลอะไรมากแค่คุยกันได้นิดหน่อย ผมกลายเป็นพวกแปลกแยกถ้าจะอยากจะคุยจริงๆ

 

สำหรับเรื่องเกมส์ผมไม่เคยแพ้หรอก ผมเล่นโกงคอม

 

เหมือนหลอกตัวเองนะ

 

ผมจึงหันมาดูแบบ Full Match แบบย้อนหลัง ด้วยฐานะแล้วผมไม่มีทางที่จะดูสดได้บ่อยนัก

 

นานๆได้ดูแล้วมันตื่นเต้น

 

เหตุการณ์สำคัญๆทำให้ได้ประทับใจตลอด

 

ผมติดมันว่ะ

 

อะไรของคุณครับคุุ๊ณณณ

 

เดี๋ยวค่อยเขียนใหม่นะ